De logica van onlogische doelstellingen 2012

In deze tijd van het jaar kijken ondernemers terug op hun resultaten van 2011. Wat is er bereikt met alle strategische plannen? Voor sommige ondernemers een confronterend kijken in de spiegel. Wat is er van alle voornemens, gestelde doelen, targets, plannen en verwachtingen terecht gekomen? Wat ging er goed? Wat ging mis? En, hebben we tijdig bijgestuurd? Waren we te optimistisch? Waren de tegenslagen alleen maar gelegen in externe factoren? Kortom, waar doen we allemaal voor?

Ondernemersvertrouwen.

Periodiek wordt het ondernemersvertrouwen gepeild. Wat verwachten de ondernemers van hun omzetten? En hoe verhoud zich dat tot de werkelijke situatie met (bijvoorbeeld) het bruto binnenlands product (Bbp%). Deze grafiek laat zien dat dit wel een heel grillig verloop kent. Een op en neer stuiterende lijn in het ondernemersvertrouwen. Deze is te vergelijken met de sentimenten op de AEX. Op de beurs geldt immers ook dat koersen grotendeels door sentimenten bepaald worden. En sentimenten worden beïnvloed door berichten die het vertrouwen voeden of ondermijnen. Interessant in de grafiek is te constateren dat het sentiment dikwijls in diepe treurnis zat terwijl de Bbp lijn weer opkrabbelde uit de crisisperiode 2008/2009. In het 3e kwartaal 2011 staat de vertrouwensmeter weer op min 1,5. En dan is te voorspellen dat dit in het vierde kwartaal met alle signalen over de dreigende Eurocrisis en dalende ratings niet veel beter zal zijn.

Doelen stellen en planmatig bezig zijn.

Waarom doen ondernemers dat? Misschien wel omdat ze dat gewend zijn. Ze hebben het zo geleerd. Maar als je doet wat je altijd gedaan hebt, krijg je wat je altijd gekregen hebt. Nieuwe successen en vooruitgang worden geboekt als men gebaande paden verlaat. Wanneer de ondernemer oog heeft voor maatschappelijke veranderingen, andere klantbehoeften en nieuwe marktkansen ziet. Ondernemers beseffen dat het bij het opstellen van ondernemersplannen en doelen niet gaat om de gewenste cijfers en inhoud, maar juist om het proces er mee bezig te zijn.

Het ondernemingsmodel.

Het geijkte model kennen we. De ondernemer start vanuit een visie. Een idee over maatschappelijke ontwikkelingen en zijn plaatst in die ontwikkelingen een winstgevende activiteit te hebben. Als hij zijn reden van bestaan heeft vastgesteld dan stelt hij doelen. Zijn missie. Concrete targets vertaald in een meetbaar eindresultaat. Hij bepaalt zijn strategie in een beleidsplan. Welke wegen gaan er naar Rome. Welke weg kiest hij? Hoe gaat hij zich positioneren in de markt? Hoe gaat hij met de concurrenten om? En op basis van deze inzichten richt hij de bedrijfsprocessen in. Hij organiseert zijn bedrijf. Hij zet de 4 M’s in. (middelen, management, mensen en methoden).

En dan begint er een nieuw jaar.

Als je doelen stelt die te gemakkelijk en haalbaar zijn ga je achterover leunen. Beter is het om de lat wat hoger te leggen. Een uitdaging aan te gaan. Je onderneming en medewerkers te prikkelen. Lees bijvoorbeeld nog eens het artikel over BHAG. In het boek van Collins over Good to Great beschrijft hij de Big Hairy Audacious Goals. Gedurfde doelen. Zoals JF.Kennedy destijds zei; We gaan naar de maan. Vervolgens verklaart iedereen het plan voor onrealistisch, maar de focus is er. Dan worden zelfs onbereikbaar geachte doelen realistisch. Plannen en doelen zijn er dan om richting te geven en zo nodig bij te stellen. Succes met uw voornmens voor 2012.